نامه  به برادرم میر واقف صداقی در آلبانی

میر باقر صداقی انجمن وطنم , سوئیس بیست ویک ژوئیه 2019

سلام به برادر  عزیزم میر واقف " داداش  در چه حال هستی ؟ امیدوارم هر جا که هستی خوب و سرحال باشی ,میبایست این نامه را خیلی زودتر از این برایت مینوشتم شاید دلیل این تاخیر در این باشد که فکر میکردم مثل گذشته شما به کامپیوتر و اینترنت دسترسی ندارید , نوشتن نامه من سودی نخواهد داشت متاسفانه سازمان مجاهین هیچ آدرس پستی  , شماره  تلفن و آدرس ایمیل مشخصی ندارد که خانواده ها بتوانند با عزیزانشان تماس بگیرند و کم کاری یو ان اچ سی آر هم این است که هیچ امکانی را برای تماس خانوادها در دسترس خانواده ها نگذاشته است , تنها امید ما نوشتن نامه در سایتها بود با شناخت قبلی که داشتم دسترسیت به نامه هایمان در سایتها را نیز غیر ممکن میدانستم  چون به عین در سازمان دیده بودم که به ما اجازه داشتن تلفن و کامپیوتر و اینترنت را نمیداد .  اما چند هفته پیش بصورت اتفاقی در خبرها شنیدم که سازمان در آلبانی  یگانهای سایبری راه انداخته تا علیه وطن سیاه نمائی کنند و بر طبل و تنور جنگ بکوبند .با این فرصت پیش آمده و با توجه به شناختی که از تشکیلات و تناقض بچه ها با مواضع سازمان دارم امید وارم که شما به دور از نظارت مسئولین سازمان در گشت و گذاری که در اینترنت دارید به نامه ام دسترسی پیدا کنی .  البته باز مادر پی گیر بود چند روزپیش در تماس ویدئوی که در واتساپ با او داشتم او از من خواست باز برایت پیام بگذارم او خیلی پیر شده است او متولد1318 هست خودت میدانی حالا او هشتاد ساله است این انصاف است که مادری 30 سال با فرزندش هیچگونه تماس نداشته باشد چقدر مادر پیرمان باید گریه کند خدا از تقصیرهای رجوی نگذرد . متاسفانه تا به امروز سازمان هیچوقت پاسخگوی خانوادها نبود ,جدیدا در فیس بوک خبری خواندم در شوک هستم  چقدر باید پست فطرت باشی که  به نیروهای خودت هم رحم نکنی اینجا متن خبر را برایت میگذارم " احمد علی دلاور و سعید نوروزی بعد از قطع شدن کمکهای یو ان در آلبانی با هزار زحمت و مشکلات میخواستند خود رابه یونان برسانند گویا در یونان توسط قاچاقچی های وابسته به فرقه رجوی مورد ضرب و شتم قرار قرار گرفته اند من عکس آنها را در فیس بوک دیدم من احمد علی دلاور را از نزدیک  میشناختم کسی در پاکی دل احمد علی دلاور شک نداشت وندارد چرا سازمان احمد علی دلاور را به این روز سیاه نشانده است .خیلی ها معتقدن عاقبت فداکاری برای رجوی این است سازمان با این ضرب وشتم از احمد علی وسعید انتقام گرفته است و با نشان دادن عکس بدن و صورت له شده آنها به افراد باقی مانده در تشکیلات  میخواهد در دل آنها ترس ایجاد کند و مانع  خروج آنها از این تشکیلات مخوف شود.

 گویند در آخرین لحظات که لشکر سفیان به خیمه ها حمله ور شده بودند  اما حسین رو به آنها گفت ای پیروان آل سفیان  سفیان! اگر شما دین ندارید و از روز قیامت نمی ترسید، پس لااقل در زندگی خود آزاده باشید  من که هیچوقت از مجاهدین آزادگی ندیده ام خود من هم تجربه تخلی در زمان خروج از سازمان داشتم سازمان بجای اینکه این همه سال من عمرام را برای آنها صرف کرده بودم از من تشکروبه من کمک مالی کند  مرا به زندان تیف فرستاد حتی یک دینار عراقی هم سازمان به من کمک مالی نکرد من با جیب خالی  5 سال تمام در زندان تیف بودم تا اینکه آمریکائیها ما را در بیابانهای عراق به حال خود رها کردند .

دادش جان ملاک و لحاظ من در دنیای امروزی این نیست چه کسی مجاهد است یا سلطنت طلب یا پاسدار یا کمونیست به یقین فکر میکنم ملاک و لحاظ هر کس و هر گروه و حزبی این است که چقدر وطن پرست هست متاسفانه من درتمامی این سالها از  سازمان و رجوی حس وطن پرستی و عرق ملی ندیده و نیافتم این فرقه تنها کاسه گدائی به سوی اجنبی دراز کرده است گوئی این کاسه لیسی پایانی نخواهد داشت به هر حال برایت و برای تک تک دوستانم در تشکیلات  آرزوی بهترینها را دارم اگر امکان بود با مادر تماس بگیر همه دوستت داریم اگر نیاز به کمک داشتی حتما بگو.

 قربانت برادر کوچکت میر باقر

******

© 2023 by Ground Floor. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black LinkedIn Icon
  • Black Google+ Icon